Dear 2010

Saan nga ba ako magsisimula?

Ang bilis mong dumaan… parang kailan lang… ganun na lang ba yun? Saan-saan mo ba ako dinala? Sino-sino nga ba ang iyong mga pinakilala?

Tila limitado ata ng pasyal ko kasama ka, isang beses mo lang kasi ako pinauwi ng Pilipinas, pero kahit pa nga, yun naman ang pinaka mahabang bakasyon na naranasan ko simula nung mapadpad ako ng ibang bayan.

Ang dami mong pinakilala sa aking tao ngayon at may iilan din na hindi ko nakasama. May mga ilang beses mo rin ako sinubukan pasukuin, mga pagkakataong pinaiyak, pinang hinaan ng loob, natakot at nadismaya? Dahil din sa kung ano man yung mga yun, naimulat mo ako na mas tibayan ang kapit sa kung ano ang meron ako, na kahit may hirap, tuloy lang ang buhay, kahit may mga masakit, di naman nangangahulugan na dun na natatapos ang lahat… bahagi lang pala yun ng mga dapat kong pagdaanan at matutunan.

You deserve a good remark before you finish your round, but more than anything else, THANK YOU… you’ve been kind. I feel like you have prepared me for greater things to come… that I must not overwhelm myself too much and to always keep myself grounded. You have open doors to many realizations, deepen my understanding, further extend my patience, embrace change and welcome each day with a surprise.

In each difficulties I may have to face in 2011, you will be remembered… for I know, you have strengthened me and geared me to face every adversities with hope, faith and love… Your teachings will be encrypted in me.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s